به کجا چنین شتابان....㋡
زندگی عمریست كه اجل در پی آن میتازد هر كس غم بیهوده خورد می بازد㋡
نتيجهء اخلاقی اينکه هميشه اجازه بده که رئيست اول صحبت کنه! بقیه دروس زندگی در ادامه مطلب حتما ببینید! کودک نجوا کرد خدایا با من حرف بزن مرغ دریایی آواز خواند کودک نشنید سپس کودک فریاد زد خدایا با من حرف بزن رعد در آسمان پیچید اما کودک گوش نداد کودک نگاهی به اطرافش انداخت و گفت خدایا بگذار ببینمت ستاره ای درخشید ولی کودک توجه نکرد کودک فریاد زد خدایا به من معجزی ای نشان بده و یک زندگی متولد شد اما کودک نفهمید کودک با نا امیدی گریست خدایا با من در ارتباط باش بگذار بدانم اینجایی بنابراین خدا پایین آمد و کودک را لمس کرد ولی کودک پروانه را کنار زد و رفت 
ادامه مطلب
گرفتار،
نه سردرکوچه باغی برسردار،
از این بیهوده گردیدن
چه حاصل ؟؟
پیاده می شوم، دنیا نگهدار
......................................
زندگیم تلخ است
مرگ من چون حلوا
قند خونم بالاست
زندگی ترش شده است
.....................................
من هم در این شهر غریبم.
طوفانی مرا آواره کرده است.
مرا نیز در این بی آشیانی خویش شریک کنید.
من نیز چون شما آشیانی ندارم.
من مرغ سرزمین گمشده ای هستم.
پرستوی مسافری هستم.
.................................
چقدر حقیرند مردمانی که
نه جرأت دوست داشتن دارند ،
نه ارادهی دوست نداشتن ،
نه لیاقت دوست داشته شدن
و نه متانت دوست
داشته نشدن،
با این حال مدام شعر
عاشقانه میخوانند .
.......................................
تو مرا می فهمی من تورا
می خواهم
و همین ساده ترین قصه ی
یك انسان است
تو مرا می خوانی
من تورا ناب ترین شعر زمان
می دانم
و تو هم می دانی
تا ابد در دل من می مانی
㋡ ㋡ ㋡ ㋡ ㋡ ㋡ ㋡ ㋡
