به کجا چنین شتابان....㋡
زندگی عمریست كه اجل در پی آن میتازد هر كس غم بیهوده خورد می بازد㋡
" روی ماه خداوند را ببوس " یکی از مکالمات خداوند و موسی …. ای پسر عمران ! خداوند به موسی گفت از دو موقعیت خنده ام میگیره : وقتی میخوام کاری بشه و تلاش بیهوده دیگران را میبینم تا جلوی اون کارو بگیرن و وقتی من نخوام کاری بشه و جماعتی رو میبینم که برای انجام اون به آب و آتش میزنند . بعضی وقت ها خداوند و به هیچ شکلی نمیشه از زندگی محو کرد شاید بشه اون رو مدتی فراموش کرد اما نمیشه برای همیشه اونو کنار گذاشت. توی خلوت پر از همهمه ام که صدایی به صدا نمیرسه اگه می تونی منو دعا بکن من که دستم به خدا نمیرسه آسمونا ارزونیه پرنده ها جای آسمونا یه قفس بده همه ی دارو ندارمو بگیر هرچی بودمو دوباره پس بده بازم هیچ راهی به مقصد نرسید من هزار و یک شبه معطلم! تا ته جاده ی دنیا رفتمو بازم انگار سر جای اولم چرا دنیا با تمامه وسعتش مرهمی برای زخم من نداشت پای هرچی که دویدم آخرش حسرته داشتنشو تو دلم گذاشت سر رو شونه های سنگ روزگار قد این فاصله هق هق میکنم دارم ازثانیه ها سیر می شم دارم از دوریه تو دق می کنم پشت خنده های مصنوعیه ما دل به این بغض گلو شکن بده روزگار سردمو ورق بزن، دست مهربونتو به من بده گم شدم تویه شبی که خودمم، شبی که خطای فانوس نداره منو با خودت ببر به روشنی آخه هیچکی مثه تو منو دوست نداره هی !لک زده دلم واسه یه هم زبون شیشه ی دله همه سنگ شده می دونی دلیله گریه هام چیه؟ آی خدا دلم واست تنگ شده........! آی خدا دلم واست تنگ شده.........! هرکس روزنه ای است به سوی خداوند،اگر اندوهناک شود.اگر به شدت اندوهناک شود! سنگدل! سرسنگین باش! اما گاهی سری هم به دلت بزن٬ باشد که یا سرت به سنگ خورد یا که دلت شکسته شود! گرچه ترسم حاصلش نه این باشد و نه آن! که شراره ای گردد و افتد به پایت و خاکسترم سازد...! دل به دریا میزنم
به دل دریا میزنم دریا دلم را میزند! دل دریا هم سنگ است!
هرگاه بنده ای مرا بخواند ،
آن چنان به سخن او گوش می سپارم
که گویی بنده ای جز او ندارم .
اما شگفتا که بنده ام همه را چنان میخواند
که گویی همه خدای اویند جز من 
فکر
ترس
عشق
بهترین
برگرد
یک ماه
سلام
یک ماه
میام
کنکور 
گریه
غصه
غم
من
یه رازی تو دلمه که به هیچکس نمیتونم بگم
گرفتار،
نه سردرکوچه باغی برسردار،
از این بیهوده گردیدن
چه حاصل ؟؟
پیاده می شوم، دنیا نگهدار
......................................
زندگیم تلخ است
مرگ من چون حلوا
قند خونم بالاست
زندگی ترش شده است
.....................................
من هم در این شهر غریبم.
طوفانی مرا آواره کرده است.
مرا نیز در این بی آشیانی خویش شریک کنید.
من نیز چون شما آشیانی ندارم.
من مرغ سرزمین گمشده ای هستم.
پرستوی مسافری هستم.
.................................
چقدر حقیرند مردمانی که
نه جرأت دوست داشتن دارند ،
نه ارادهی دوست نداشتن ،
نه لیاقت دوست داشته شدن
و نه متانت دوست
داشته نشدن،
با این حال مدام شعر
عاشقانه میخوانند .
.......................................
تو مرا می فهمی من تورا
می خواهم
و همین ساده ترین قصه ی
یك انسان است
تو مرا می خوانی
من تورا ناب ترین شعر زمان
می دانم
و تو هم می دانی
تا ابد در دل من می مانی
㋡ ㋡ ㋡ ㋡ ㋡ ㋡ ㋡ ㋡
