به کجا چنین شتابان....
به هركس مي نگرم در شكايت است،در حيرتم دنيا به كام كيست!؟
نه نیازی به امید است و نه نیازی به نومیدی0 زندگی کن اینجا و همین لحظه0 زندگی سراسر بهجت است همین جا نعمت میبارد و تو به جای دیگری نظر داری.
+ نوشته شده در 86/09/18ساعت 13:38 توسط Sepideh |
من هم در این شهر غریبم.طوفانی نیز مرا آواره کرده است.مرا نیز در این بی آشیانی خویش شریک کنید.من نیز چون شما آشیانی ندارم.من نیز مرغ سرزمین گمشده ای هستم.پرستوی مسافری هستم..................................گاه با خویش مراست گفتگویی درازگرچه در پاسخ او نیست امیدباز می پرسم و می پرسم باز!.................................زندگی فرش حریر نیست که بتوان با پای برهنه روی آن راه رفت،زندگی سنگلاخی است که کفش های آهنین می خواهد.
وبلاگ کوچولوها و خدایی که در این نزدیکیست فقط خداست که می ماند... سرمایه ی عمر آدمی متولد ماه مهر غریبه ای در عبور آوای ققنوس <<< کافه عکس>>> وبلاگ سپیده